Seaborgium
106
Sg
Gruppe
6
Periode
7
Blokk
d
Proton
Elektron
Nøytron
106
106
156
Generelle eigenskapar
Atomnummer
106
Atommasse
[269]
Massetal
262
Kategori
Transisjonsmetall
Farge
i/t
Radioaktiv
Ja
Oppkalla etter Glenn Seaborg, amerikansk kjernekjemikar og Nobelprisvinnar
Krystallstruktur
i/t
Historie
Forskarar som arbeidde ved Joint Institute for Nuclear Research i Dubna, USSR rapporterte oppdaginga si av grunnstoff 106 i juni 1974.
Syntese vart òg rapportert i september 1974 ved Lawrence Berkeley Laboratory av arbeidarar frå Lawrence Berkeley og Livermore Laboratories leia av Albert Ghiorso og E. Kenneth Hulet.
Det vart framstilt ved kollisjonar av californium-249 med oksygenatomar.
Syntese vart òg rapportert i september 1974 ved Lawrence Berkeley Laboratory av arbeidarar frå Lawrence Berkeley og Livermore Laboratories leia av Albert Ghiorso og E. Kenneth Hulet.
Det vart framstilt ved kollisjonar av californium-249 med oksygenatomar.
Elektron per energinivå
2, 8, 18, 32, 32, 12, 2
Elektronkonfigurasjon
[Rn] 5f14 6d4 7s2
Det er 12 kjende isotopane av seaborgium
Fysiske eigenskapar
Tilstandsform
Fast stoff
Tettleik
35 g/cm3
Smeltepunkt
-
Kokepunkt
-
Smeltevarme
i/t kJ/mol
Fordampingsvarme
i/t kJ/mol
Spesifikk varmekapasitet
- J/g·K
Førekomst i jordskorpa
i/t
Førekomst i universet
i/t
Biletkreditering: Wikimedia Commons (Atomic Energy Commission)
Grunnstoffet er oppkalla etter Glenn T. Seaborg, atompioneer og kommissær for Atomic Energy Commission
CAS-nummer
54038-81-2
PubChem CID-nummer
i/t
Atom eigenskapar
Atomradius
-
Kovalent radius
143 pm
Elektronegativitet
-
Ioniseringspotensial
-
Molart volum
-
Termisk konduktivitet
-
Oksidasjonstrinn
6
Bruksområde
Seaborgium vert berre nytta til vitskapeleg forskingsføremål.
Seaborgium er skadeleg på grunn av radioaktiviteten sin
Isotopar
Stabile isotopar
-Ustabile isotopar
258Sg, 259Sg, 260Sg, 261Sg, 262Sg, 263Sg, 264Sg, 265Sg, 266Sg, 267Sg, 268Sg, 269Sg, 270Sg, 271Sg, 272Sg, 273Sg